فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٣ - ٢ حديث منزلت

مى شويد و به حساب و كتاب اعمالتان رسيدگى خواهد شد. بهشت و دوزخ جاودان در برابر شماست. اى فرزندان عبدالمطلب من جوانى را در ميان عرب سراغ ندارم كه براى مردم خود، بهتر از آنچه من براى شما آورده ام، آورده باشد. من براى شما خير دنيا و آخرت را آورده ام. من شما را به سوى خدا دعوت مى كنم. هر يك از شما مرا يارى كند، او برادر و وصى و جانشين من در ميان شماست.

پيامبر اين جمله را سه بار تكرار كرد و هر بار على(عليه السلام) از جاى خود برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! من آماده ام ياور شما باشم و شما را كمك كنم. و جز على كسى نداى پيامبر را لبيك نگفت. پيامبر در پاسخ او گفت: «إنّ هذا أَخى ووصيى وَخَليفتى فِيكُمْ فَاسْمَعُوا لَهُ وأَطيعُوهُ».[١]

«اى حاضران! بدانيد اين(على)، برادر من و وصى و خليفه من در ميان شماست، سخن او را بشنويد و از او فرمان بريد».

ما پيرامون تحريف هايى كه متأخران درباره اين قضيه كرده اند، سخن نمى گوييم و همين قدر مى گوييم روزى كه نبوّت پيامبر اعلام شد، امامت على هم همان روز اعلام گشت. در اين مورد به كتاب فروغ ولايت[٢] مراجعه شود.

٢. حديث منزلت

سيره نويسان، به اتفاق مى گويند: پيامبر براى خاموش كردن فتنه عازم تبوك گشت و مسلمانان هم با او همراه شدند و لشكرى در حدود سى هزار نفر